De eerste en tweede liefde

Als ik op zondagmorgen buiten loop kom, ontmoet ik een stukje geschiedenis. Ook gisteren weer liep ik langs de Gereformeerde Gemeente in onze straat. De kerk waar ik opgroeide als kind. Ik hoor het orgel en de gemeente zingt een Psalm. Het raakt me, ondanks de hele noten en het liefst zou ik blijven staan, maar dan ben ik niet meer op tijd voor mijn eigen dienst. Dus ik steek de straat over naar de school waar ‘onze’ evangelische gemeente op zondag samenkomt. Ik hoor de band al buiten en ook dat vind ik mooi.

Hoe zou het nu in de hemel zijn met mijn vader? Wat zouden ze daar zingen om God te aanbidden? De berijmde Psalmen, ritmisch of niet ritmisch, Opwekking of Jesus Culture? Dan heeft mijn vader toch oordopjes nodig? Of zouden ze daar samen met de engelen hele andere liederen zingen dan wij hier kunnen bedenken? Vroeger gingen we samen soms naar een orgelconcert en ik kreeg dan altijd kippenvel.

De preek gaat vanmorgen over de gelijkenis van de oudste en jongste zoon (preek 1-11-2015). De oudste zoon dacht dat hij pas goed was als hij goed deed, de jongste zoon is een beetje in de puberfase blijven steken en zocht zijn heil ergens anders. Beide jongens zijn gaan twijfelen aan de liefde van hun vader, ze twijfelden of ze bij God mochten zijn zoals ze zijn.
Onze gedachten en gevoelens, ons beeld van onszelf en van God is gekleurd door de sfeer en klimaat van ons eigen thuis vroeger en nu. We verwarren de eerste en tweede liefde. De eerste liefde is de volmaakte liefde van God voor ons, de tweede liefde is de liefde die je van je ouders, familie en vrienden krijgt en is een afgezwakte vorm van de liefde van God. We lopen soms vast, omdat we van de tweede liefde verwachten wat alleen de eerste liefde kan geven. Ouders weten en kunnen niet alles, zij hebben zelf ook te maken gehad met de tweede liefde die niet volmaakt was. Iedereen komt op aarde tekort in het ontvangen van ware liefde van zijn ouders, omdat het de tweede liefde is. Het is goed om dat te beseffen en eens na te denken over je jeugd en die van je ouders. Dan ga je begrijpen waarom dingen gingen zoals ze gingen en kun je verder groeien en weer liefde ontvangen en uitdelen. De jongste zoon in de gelijkenis gaat uiteindelijk weer terug naar huis en ontmoet in zijn aardse vader zijn Hemelse Vader. Want zijn vader is blij hem te zien en geeft hem nieuwe kleren en een zegelring.

De tweede liefde is niet volmaakt, maar ik denk dat de eerste liefde er wel doorheen schijnt soms. Je kunt dit weer beter zien wanneer je de moeite hebt genomen om eens terug te kijken naar je jeugd en die van je ouders. De momenten samen met mijn vader tijdens een orgelconcert herinner ik me nog goed. We genoten samen van de muziek, zonder iets tegen elkaar te zeggen. We genoten van ons softijsje op de markt in de vakantie, we genoten samen in de auto. Meestal zonder veel te zeggen tegen elkaar. Ik heb het hem wel eens horen vertellen aan anderen, “Ze zegt niets en als ik vraag hoe het gaat, gaat het altijd goed en ze geniet ervan”.
Ik besef nu dat hij er zelf ook van genoot en toen al heel trots op me was en ik op hem.

Geef een reactie