Heere, zegen de luisteraars thuis bij de kerktelefoon,
en hen die deze dienst later zullen luisteren via de cassetterecorder
het klonk zo gewoon
die cassetterecorder in het verder zo statige gebed
het raakte me wel, de aandacht voor de zieken
gelukkig zat ík in de kerk, met mijn baret

 

Kerktelefoon was voor bejaarden en zieken thuis
soms was het ding niet pluis
vaak het knopje met de stofdoek uitgezet
een diaken kwam langs en fixte het
ze stonden klaar met koffie
en hadden weer even bezoek

 

Internet verving de kerktelefoon
handig tijdens de strijk
niet te hard stomen
op de achtergrond een preek
ik ging op zondag ook naar de kerk
maar het was een extraatje gewoon

 

Nu luister ik soms naar de lifestream
in bed alleen en anoniem
ik wil u aanmoedigen te gaan staan
maar ik had geen energie om te gaan
ik leg mijn hoofd nog even neer
kom maar hier bij Mij, zegt de Heer

 

Ik rust nog even, de dienst duurt best lang
wat als ik vaker niet komen kan
vergeten ze me dan?
zouden ze vandaag de zieken noemen
ze hoeven me de bloemen niet te schenken
maar laten ze wel even aan me denken!

14 reacties op “De kerktelefoon-luisteraar”

    1. Ik vind hem ijzersterk. Je zou hem bijna voor het kerkblaadje vragen wat goed..Je moet vaker bloggen hoor

  1. Mooie overgang van de oude kerktelefoon naar de live-stream. Wat een uitkomst wanneer het niet gaat om te gaan. Ik moet lachen om de reactie…excuus. Maar jij zegt ‘geen sterkte wensen’ en wat krijg je? Juist! Ach lief hoor!

    1. Die ps heb ik later toegevoegd! En het is natuurlijk een begrijpelijk reactie van mensen, vind ik niet heel erg hoor. Maar soms voel ik me dan zo zielig.

      1. Zo grappig hoe je dit opschrijft. Ik zit ook wel eens te luisteren of ik nog langskom in ’t gebed 🙂

        Ik ben blij dat ik je blog heb ontdekt. Je schrijft leuk! Wel herkenbaar, da’s dan weer minder…

        1. Dankjewel, zo leuk om te horen dat iemand vind dat ik leuk schrijf 😇.
          Jammer dat het herkenbaar is en je ook weleens thuis luistert. Ik hoop dat je soms ook naar de kerk kunt gaan. Ik meestal wel, maar ben vaak te moe. Het kost moed om er aan toe te geven en thuis te blijven. Uit angst dat er echt niemand meer aan me denkt.

          1. Ik loop ook nog gewoon rond hoor. Je ziet niet aan me dat ik ziek ben. “Met mij gaat alles goed” dat werk…😉. Maar ik ben vaak héél moe. En dan scans elke 3 maanden Bijna niet te doen. Ondertussen met humor relativeren, maar ook weer niet teveel, pfff.
            Zegeningen tellen helpt trouwens wel (gezin, fam. enz.)
            Bedankt voor je blog.

    1. Dankjewel. Ik schreef hem ook niet alleen voor mezelf, al voelde ik me wel rot toen ik ‘m schreef, maar voor alle luisteraars thuis. Ik besef nu pas hoe dat is en zou wel met terugwerkende kracht alle zieken thuis willen bezoeken. Dus hopelijk is het een eyeopener voor alle kerkgangers in iedere kerk.

Geef een reactie