De taal van mijn hart

Ik hou van de liedjes van Stef Bos omdat ze zo eerlijk zijn. In april waren mijn man en ik bij zijn concert ‘een sprong in de tijd’ en we hebben genoten van oude liedjes zoals ‘Is dit nu later’ en ‘Papa’.
Deze kende ik nog niet, maar hij raakt me meteen als ik ‘m hoor: ‘De taal van mijn hart’.

Hoor de taal van mijn hart. De zon lijkt weer langzaamaan te komen, hopelijk is de nacht nu even voorbij. Ik was verdwaald in de wereld van kanker en vind langzaam mijn weg terug. Soms ben ik stil, want ik wil niet klagen. Een andere keer gooi ik alles er uit, want ik moet mijn verhaal toch kwijt. Misschien klink ik soms gebroken of verward, het is op dit moment de taal van mijn hart. Misschien confronteer ik je teveel met het lijden en ben je het zat. Sorry, maar dit is nu even de taal van mijn hart. De laatste jaren leerde ik mezelf steeds beter kennen en heb ik vrede met mezelf. Ik heb een hekel aan 2 gezichten en ik zeg vaak wat ik denk. Misschien ben ik te confronterend, maar het is echt en de taal van mijn hart. Je mag van me houden en me ook haten, ik ben wie ik ben. Als je de moeite neemt me te leren kennen, leer je de taal van mijn hart. Dan hoor ik graag jouw taal en wie jij bent.

Geef een reactie