No’ bad hair day’ but a ‘bald hat period’

 

Ik was erop voorbereid. Na 14 dagen begint het haar uit te vallen bij deze chemokuur. En het klopte precies. Vrijdagmorgen onder de douche ging het goed, totdat ik gel in mijn haar deed. Toen zaten de haren eraan geplakt. Ik was er meteen klaar mee. Had geen zin om in het weekend met kale plekken of zoiets rond te lopen. Gelukkig had de mevrouw van de pruik ’s middags nog tijd voor me. Zo’n aardige vrouw, geweldig dat zulke mensen er zijn. Terwijl zij mijn haar eraf schoor kletste ik aan een stuk door natuurlijk en zij deed leuk mee. Ze deed super haar best om die pruik zo kort en wild mogelijk te maken voor me. Zelf zie ik natuurlijk meteen dat het anders is dan mijn eigen haar, maar het valt mee.
Binnen heb ik dat ding niet op. Veel te warm en toch te nep vind ik. Met dit weer voelt niks op mijn hoofd het beste en als er onverwacht iemand komt zet ik een mutsje op. Het is even wennen voor de anderen in huis. Zelf viel het me mee gelukkig. Het is niet leuk, maar dit ben ik nu gewoon. Iets anders kan ik er niet van maken.

Geef een reactie