Uitslag van de operatie, baarmoederkanker én eierstokkanker

Waarschijnlijk omdat de artsen en verpleging zien dat ik echt op ben, kan ik toch opeens eerder terecht voor de uitslag, bij een andere gynaecoloog, op 8 mei.

Gynaecoloog C.K. me dat ik twee soorten kanker heb. Baarmoederkanker en eierstokkanker. De baarmoederkanker is weg. De plek tussen mijn baarmoeder en blaas is geen endometriose, maar eierstokkanker die buiten de eierstokken is begonnen. Dit is ook weggehaald, maar er zitten nog wel tumorcellen in het buikvocht. Daarom krijg ik 6 chemokuren en volgens haar is het goed te genezen en zijn we er op tijd bij.
De PET-scan is wat de gynaecologen betreft niet nodig, maar is op verzoek van de longarts.
Alles bij elkaar is het schrikken, maar niet helemaal negatief.

Verder onderzoek van tumoren door patholoog Erasmus MC

12 mei wordt ik gebeld door de gynaecoloog. Iemand van 40 met tegelijkertijd 2 soorten kanker vinden ze wel erg toevallig, dus worden de tumoren verder moleculair onderzocht. Dit duurt 6 weken. De chemo start wel gewoon.

PET-scan

12 mei is de PET scan en 13 mei de uitslag. Er is iets te zien in mijn linkerborst, dus er moet 18 mei een mammografie worden gemaakt die wordt vergeleken met de laatst gemaakte mammografie. Ik heb namelijk al jaren in mijn linker- en rechterborst een fibroadenoom (dit is een goedaardige tumor).

19 mei word ik opgenomen in het ziekenhuis voor een thoracoscopie. Deze opname duurt maximaal een week.

Mammografie en 1e afspraak bij de oncoloog

Gelukkig hoor ik meteen dat de uitslag van de mammografie goed is. Iets positiefs na alle ellende. Daarna gaan we voor het eerst naar de oncoloog. Hij verteld dat we ervoor gaan om de tumor helemaal weg te halen, maar hij zegt er ook meteen bij dat eierstokkanker vaak terug komt en dan niet meer weg gaat. Ik zit in stadium 2C, na wat Googlen word ik daar niet vrolijk van. Dit alles klinkt toch net wat minder positief dan wat de gynaecoloog me had verteld.

Thoracoscopie

Vandaag wordt ik dus opgenomen voor de thoracoscopie. De longarts doet dit onderzoek. Ik krijg vooraf een injectie met 10mg morfine en ik word plaatselijk verdoofd. De assistente waarschuwt dat die verdovingen pijn doen en inderdaad, het doet pijn en ik kan bij na niet meer. Helaas mislukt het ook tot twee keer toe, omdat er te weinig vocht in de long zit. Dat wisten ze toch al dat er weinig vocht zat….?
Nu mag ik dus vandaag weer naar huis en hoef geen week te blijven. Alleen ben ik ziek en misselijk van de morfine. Na een Primperantablet is de ergste misselijkheid weg en mijn man komt me om 19 uur ophalen.

Voor 90% zeker is dat pleuravocht goed, helaas is de laatste 10% nog steeds onzeker. Uitsluiten kan nu alleen nog met operatie, maar dat trek ik niet meer. Is ook niet handig en het mag niet net voor de chemo’s.

Geef een reactie