Deze maand doe ik mee met de bloghop van de ‘Christelijke Webloggers’ omdat ik het thema wel boeiend vind. Het thema is namelijk verbinden. Lineke bedacht het, je kunt er meer over lezen in haar blog.

Mijn blog gaat over verbinden en mensen en ik citeer soms iets uit het boekje ‘Tussen vlucht en verlangen’ van John Townsend.

“Verbondenheid met anderen is onze diepste behoefte. Dat komt doordat het ook het diepste deel van Gods karakter is”. 

Het doel van God met de schepping was relatie. Een relatie met God en met elkaar. Het enige wat ‘niet goed’ was aan de schepping, was dat Adam alleen was en alleen kwam de mens niet tot zijn doel. Het doel van mensen is namelijk: relaties aangaan met God, met anderen, verantwoordelijkheid kunnen nemen en grenzen kunnen stellen.

“Omdat God ons heeft geschapen voor verbondenheid zit deze behoefte diep in ons wezen, net als bij God zelf. We kunnen ons niet niet hechten”.

Als we niet hechten aan mensen gaan we hechten aan andere dingen. Aan je werk, vakanties, lekker eten, je auto of je huis. Of nog gevaarlijker, aan alcohol of drugs. Eigenlijk ben je vanbinnen heel eenzaam en geeft het ook geen voldoening. Als je niet tot je doel komt raak je gefrustreerd.

Kinderen leren verbinden als ze liefde ontvangen en met hun problemen bij hun ouders terecht kunnen. Er kunnen allerlei omstandigheden zijn waardoor mensen niet hebben geleerd zich te verbinden met anderen. Als je als kind bijvoorbeeld alleen liefde ontvangt wanneer je luistert leer je niet verbinden, je leert dan niet onvoorwaardelijk van iemand houden.

“Het vermogen om ons te verbinden is het vermogen om onze geestelijke en emotionele behoefte met anderen te delen”. 
Door te delen met anderen waar we behoefte aan hebben hechten we ons aan andere mensen. Dit doe je niet met iedereen, dat hoeft ook niet. Het is ook eng, want je stelt je kwetsbaar op. Je loopt een risico, want de ander kan je teleurstellen. Dit kan een reden zijn om het maar niet te proberen, maar dan doe je jezelf en de ander tekort. Op een gegeven moment is het goed om te leren zelf de verantwoordelijkheid over je leven te nemen. Je kunt niet altijd blijven roepen “Omdat ik een slechte jeugd heb gehad…” Neem het risico de ander te vertrouwen, door een stukje van jezelf te delen.

Relaties zijn een kans op genezing en herstel, door relaties groeien we ook en op een gegeven moment zul je zo sterk zijn dat je ook de teleurstellingen aan kunt. Townsend schrijft hierover “Onze behoefte aan verbondenheid is als een spier. Als deze spier niet wordt getraind zal dit deel van onze ziel verschrompelen en verwelken. Alleen door oefening ontwikkelt deze spier zich en wordt zij hersteld naar Gods beeld dat door de zondeval was beschadigd”.

Blijven oefenen dus, hoe moeilijk het soms ook is. Deze blog schrijf ik niet om te laten zien dat ik het zo goed weet, maar het is ook voor mij een stimulans om te blijven oefenen met verbinden en mensen toe te laten in mijn leven.

 

Geef een reactie