Controle gynaecoloog – 26 juni 2016

controles

Controle gynaecoloog Afgelopen week was ik weer bij de gynaecoloog voor controle. Gelukkig was alles goed. De tumorwaarde is hetzelfde gebleven en de echo zag er ook goed uit. Dit keer was ik iets minder gespannen dan de vorige keren. Ik was zelfs bijna vergeten bloed te prikken, dus ik was er echt minder mee bezig. Vooruit kijken Langzaamaan durf ik weer iets meer te gaan leven. Ik heb zin in de zomervakantie en ik geniet van de dingen die we doen. Ver vooruit kijken doen we niet meer, maar…

Lees verder

Craftbijbel (2)

Ik heb zoveel plezier van mijn Craftbijbel, het wordt steeds leuker. Hij wordt ook steeds kostbaarder, letterlijk en figuurlijk. Het wordt steeds meer mijn Bijbel, maar de kosten voor pennen, potloden, gelmedium, verf, stickers enzovoorts rijzen de pan uit inmiddels. Ik hou het niet meer bij en wil het ook niet weten, want mijn man leest deze blog ook, haha.

Lees verder

Vaderdag

Heleen

Vaderdag zonder vader Ik heb niet speciaal iets met verjaardagen, feestdagen, vader- of moederdag, maar vandaag moest ik toch wel aan je denken. Een kadootje bedenken voor vaderdag was altijd een ramp, want je was ook nog jarig diezelfde week. Op vaderdag werd het vaak chocola of een fles jenever. Niet erg origineel, maar je was er blij mee. Vaderdag zonder vader en moeder, het voelt kaal. Als ik oudere mensen zie lopen op straat bedenk ik dat ik nooit zal weten hoe jullie zouden zijn op die leeftijd, want…

Lees verder

De taal van mijn hart

Stef Bos Ik hou van de liedjes van Stef Bos omdat ze zo eerlijk zijn. In april waren mijn man en ik bij zijn concert ‘een sprong in de tijd’ en we hebben genoten van oude liedjes zoals ‘Is dit nu later’ en ‘Papa’. Deze kende ik nog niet, maar hij raakt me meteen als ik ‘m hoor: ‘De taal van mijn hart’. De taal van mijn hart Hoor de taal van mijn hart. De zon lijkt weer langzaamaan te komen, hopelijk is de nacht nu even voorbij. Ik was verdwaald in de wereld…

Lees verder

Zo moe…

Gelaten Al meer dan een week ben ik zó moe en word ik steeds wakker met zere voeten en benen. Soms gaat de pijn over en soms ook niet. Als je mijn blogs vaker leest zou je denken dat ik in paniek schiet en nu bang ben dat de kanker niet weg is. Dat valt mee. Dit keer is het meer een soort gelatenheid die me overvalt. Ik weet niet wat er is, maar ik heb niet zo’n zin meer in alles en ik lig te vaak, te lang op…

Lees verder