Candy Crush

Candy Crush

Candy Crush Nee, ik ben niet verslaafd aan Candy Crush, want soms speel ik het een week niet. Soms speel ik ’t uit verveling. Soms omdat het gewoon leuk is en ik voel me even heel slim als weer een ‘super moeilijk level’ is gelukt. Toen ik ziek op bed lag was het een van de weinige dingen die ik nog kon en speelde ik level na level uit. Soms is ’t pure verdringing van leed, angst, frustratie of eenzaamheid. Substitutie, vervanging zoeken in een spel wat mijn gedachten verdooft.…

Lees verder

Liefde, ziekte, onzin, geloof en verdriet op m’n Facebook-tijdlijn

Teveel Facebook is leuk, maar niet altijd. Soms is het teveel. Teveel ellende, teveel verschillen, teveel tegenstrijdigheden of teveel onzin. Deze week op m’n Facebook-tijdlijn, bijna onder elkaar, een: update van een moeder over haar zieke zoon. bericht van een jonge, ongeneeslijk zieke moeder met kleine kinderen, het gaat niet goed met haar. foto van een andere, terminaal zieke moeder met haar tienerdochter. lofrede op Hans Maat en de ‘There is more’ conferentie en een dominee die zich druk maakt om vrouwen in bikini. Ik kan wel janken en als…

Lees verder

70% energie en 100% gevoel

Heleen

Als ik maar blijf leven “Áls je al op je oude energieniveau komt, kan dat wel 1 of zelfs 2 jaar duren” en “de meeste mensen blijven steken op 70% van hun oude energieniveau”, zei de fysiotherapeut op de infoavond van de oncologische revalidatie. Ik vond het niet heel erg boeiend. Als ik maar blijf leven, dacht ik, met welk energieniveau dan ook. De revalidatie duurde 3 maanden. Het voelde als een warm bad. Mensen die met je meedenken. De ergotherapeut die leerde hoe ik mijn dagen beter kon indelen.…

Lees verder

Opwekking 2017

Opwekking 2017

Weer thuis Ik hang wat op de bank en ben aan het bijkomen van het Pinksterweekend. Van donderdagavond tot gisterenmiddag was Opwekking in Biddinghuizen ons thuis. Donderdagavond was het nog lekker rustig, maar vanaf vrijdag waren we met 20.000 andere kampeerders. Het was stralend weer en nu regent het en het voelt alsof we heel lang en ver op vakantie zijn geweest. Ik heb zoveel mensen gesproken, oude bekenden van cursus of camping en mensen op ons veldje en het was gewoon zo leuk! Het is wel erg stil en…

Lees verder

Trotse moeder op Moederdag

moederdagontbijt

Ik heb het niet zo op speciale dagen. Secretaressedag, Wereldreumadag, Wereldkankerdag, Vaderdag en Moederdag. Waarom al die aandacht op één dag voor iets? Er bestaat zelfs een issuekalender ontdekte ik net, met daarop alle dagen in het jaar waarop aandacht voor maatschappelijke issues wordt gevraagd. Vreselijk, nog meer dingen om bij te houden die ik niet mag vergeten! Nou ja, vergeten kan bij sommige dagen bijna niet, omdat een week van tevoren mensen al los gaan op Facebook om aandacht te vragen voor een speciale dag of een groep die we niet…

Lees verder

Beste Lineke,

bloghop 2017

Bloghop Jij mocht het onderwerp voor de bloghop van maart/april bedenken en je stelde de vraag ‘Is er een schat in het lijden?’ Ik schrok en dacht nee hè, niet dat onderwerp, niet weer over het lijden, want daar heb ik al vaker over geschreven. Dat gaat de lezers van mijn blog vast vervelen. Moet ik weer gaan schrijven over ‘prosperity gospel’, over ‘God wil wel’. Of over de reformatorische variant, het lijdzaam ondergaan van ziekte en ellende als gevolg van onze zonden? ‘Is er een schat in het lijden?’ Als ik dan na…

Lees verder

Golgotha

Golgotha

Goede Vrijdag Vandaag, op Goede Vrijdag zing ik dit lied van de Ridderkerkse Kinderkoren: Golgotha U verandert mijn ziekte in zegen en ruilde mijn tranen voor licht U verwijdert mijn schuld met vergeving en voorziet in mijn nood in Uw rijk Voor mijn haat gaf U volmaaktheid op en vrede kwam in mijn strijd en U gaf mij geloof voor de twijfel Ik leef door de dood die U stierf Golgotha, wij zijn vrij Door Zijn bloed zijn wij nu bevrijd Golgotha, overwint Hij heeft gewonnen Jij hebt victorie

Lees verder