angst voor controle

4 Comments

  1. Dankjewel voor de tip voor je blog. Ik hoop dat het niet heftig is voor mensen om te lezen. Want het benoemt een belangrijk taboe. Wat ik vooral voel is de onmacht van het niet kunnen vertellen, omdat die wachtmomenten zo vreselijk zijn dat boven goedbedoelde reacties kunnen staan, meer kracht kost dan je op kunt brengen. Hoe alleen je dat maakt vind ik zelf erg heftig. Maar dat komt misschien doordat ik weet wat die angst is en waar hij voor staat. Ik zie mijn tante zo liggen. Uitgemergeld. Doorligpijn. Daar kan ik beter niet teveel bij voelen. Toch is het vooral die onmacht in gesprek die me raakt. Ik zit nu ook weer in een fase waarin ik voortdurend ongepaste reacties krijg. Dat je daardoor uit zelfbescherming gaat zwijgen, terwijl je niets liever wilt dan dat iemand je gewoon even vasthoudt om je een gevoel van bescherming te geven.

    Dank voor het delen. Ik ga hem plaatsen!

    1. Ja, het is wel heftig om te lezen misschien. Zelf sta ik daar niet altijd bij stil, omdat het voor mij realiteit is. Ik heb echt gezien en meegemaakt hoe het kan gaan. Dat maakt de angst ook concreet. En even vastgehouden worden is idd het enige wat je dan heel erg nodig hebt.

Geef een reactie