Mijn e-bike

e-bike

Gewoon doorgaan Sinds dit jaar worden er meer e-bikes verkocht dan gewone fietsen. Ik vond een e-bike altijd een beetje onzinnig wanneer je gezond bent en nog niet bejaard. Na mijn operatie, chemokuren en bestralingen in 2015 wilde ik gewoon doorgaan. Vooral zo normaal mogelijk verder leven en daar paste een e-bike niet bij. Als ik ooit palliatief zou worden, mocht ik een e-bike van mezelf. Niet te kinderachtig dacht ik, gewoon doorgaan. Hulpjes Inmiddels weet ik dat ‘gewoon doorgaan’ niet kan na kanker en ben ik iets milder geworden voor…

Prinsjesdag 2019

prinsjesdag

Kankerrede 2018 Vorig jaar op Prinsjesdag schreef ik deze ‘Kankerrede’. Best wel een heftig blogje was het eigenlijk en ik moet er een beetje om grinniken. De titel alleen al. Ik weet nog dat ik daar heel even over heb getwijfeld, of die wel kon. Deze week dacht ik er weer aan. Het ging niet heel erg goed met me vorig jaar, dat is wel te lezen. Prinsjesdag Het is weer Prinsjesdag. De jurk van Carla Dik-Faber vond ik vorig jaar leuker. Die was toen gemaakt van spijkerbroeken. Al schijnt zeewier…

Wereldkankerdag 2019

wereldkankerdag

4 jaar geleden Het is bijna 4 februari, wereldkankerdag. Op Twitter is al genoeg te lezen #wereldkankerdag. Ik schreef er niet eerder over, want ik heb niet veel met speciale dagen, maar dit jaar heb ik de behoefte erover te schrijven. Mijn eerste bezoekjes bij de gynaecoloog zijn 4 jaar geleden. De twijfel bij de gynaecoloog, omdat hij iets zag waarvan hij niet wist wat het was en later de uitslag van de ct-scan. Uiteindelijk hoorde ik pas in juni 2015 dat het uitgezaaide baarmoederkanker stadium 4a was. In april 2015 ben ik geopereerd,…

Mijn nieuwe strijkhulp!

strijkdroger

De was en strijk Een paar maanden geleden was ik de wanhoop nabij, op huishoudelijk gebied in ieder geval… Eens in de 3 à 4 weken heb ik een paar uur hulp in huis, maar de was en strijk moet ik toch wel zelf kunnen vind ik. Dat lukt dus meer niet dan wel en het werd zoveel dat ik er niet meer door zag. Na wat Google’n vond ik via de Nationale Hulpgids iemand die voor me wilde strijken. Ze kwam zelfs binnen een paar dagen al. Snel heb…

Het gaat beter!

creatief

Opluchting Tijd voor een positief blogje. Het gaat beter! Ik zie mensen blij kijken als ik het vertel. Want ja, wat moest je ook zeggen? Die kanker is zielig en je had geen benul van hoe ik me voelde. Ik geef toe, soms was ik niet te pruimen het laatste half jaar. Maar dankzij een paar therapiegesprekjes en antidepressiva gaat het nu een stuk beter. Heel veel dank aan de mensen die er voor me waren in deze tijd! Sertraline kun je ophogen tot maximaal 200mg per dag. Ik begon…

Even niet ‘gewoon’ door

Een knuffel nodig

Even niet Het lukt me even niet om alleen maar sterk te zijn en ik ga even niet zoals anders ‘gewoon’ door. Moe Misschien lijk ik dezelfde als voorheen, even gezond en sterk, maar dan kijk je niet goed. Eind 2014 was ik al moe. Ik dacht dat dat kwam door het maken van mijn scriptie, maar achteraf was het de kanker in mijn lijf. De operatie, chemokuren en bestralingen in 2015 maakten de moeheid niet minder, maar nog veel erger. Onzekerheid In 2015 begon de onzekerheid over mijn gezondheid…

Ziek?

Dienstapotheek

Ziek melden Ik haat het om me ziek te melden. Het voelt als falen en niet voldoen aan mijn verplichting, namelijk werken. Het zit niet in mijn genen en opvoeding. Je moest wel heel ziek zijn om thuis te blijven dacht ik altijd en ik was bang voor ‘aansteller’ te worden uitgemaakt. Het is dus meer dan eens voorgekomen dat ik doosjes over de balie schoof voor iemand die zich beter voelde dan mij op dat moment. Dat ik een kuurtje afleverde wat ik eigenlijk zelf nodig had. Vastbesloten was…