Zeven jaar geleden, toen ik kanker had in 2015 had ik maar één wens en dat was: nog lang kunnen zorgen voor mijn gezin. In ieder geval tot de kinderen voor zichzelf konden zorgen. Als het de afgelopen jaren soms moeilijk was zei ik weleens spottend, dat dat gebed in ieder geval is verhoord.
De diagnose baarmoederkanker stadium 4a is acht jaar geleden. Ik ben zeven jaar ‘kankervrij’. We zijn allemaal zeven jaar ouder. De jongste wordt volgend jaar 18. De oudste wordt bijna 21 én gaat bijna trouwen!
Dit durfde ik niet te dromen zeven jaar terug. Wat is dit leuk, een dochter die trouwt, een trouwjurk uitzoeken met haar en nog veel meer. Ik ga haar zeker erg missen in huis, maar ik ben een dankbare moeder.
Kijk nu naar de foto. Wat een kinderen waren ze nog toen ik ziek was! Deze foto’s zijn genomen in de kerstvakantie 2015. Nadat echt alle behandelingen klaar waren. We gingen een midweek naar de Katjeskelder in Brabant. Nu zeven jaar later, zie ik hoe jong ze nog waren, 10 en 13 jaar. Ik besef nu meer wat het voor hen betekende dat ik zo ziek was en misschien niet meer beter zou worden. Ook mijn man was pas 45 jaar trouwens en wist ook niet hoe het verder zou gaan. Ik hou zoveel van hen!
Het is zo mooi. Ben blij voor je.
Geweldig He Leen. Wat een zegen! Geniet maar fijn van de voorbereidingen voor het huwelijksfeest.